Miesięczne archiwum: Lipiec 2014

plewienie chwastów

biblia (Mini)
Dzieci moje, to wam piszę, abyście nie grzeszyli.
A jeśli by kto zgrzeszył, mamy orędownika u Ojca,
Jezusa Chrystusa, który jest sprawiedliwy.
1. List Jana 2,1

 

Dzisiejszy werset z Biblii zwraca się do dzieci Bożych – tych, którzy przez osobistą wiarę w zbawczą śmierć Pana Jezusa posiadają odpuszczenie grzechów i są uwolnieni od mocy grzechu. Mówi on im, że istnieje w ich życiu ryzyko, tj. możliwość dopuszczenia się grzechu, ale nie ma już przymusu, niewolniczego poddaństwa jego złej mocy.

Jako zbawieni wiemy, że Bóg jest światłością i nienawidzi zła, którego wyrazem jest grzech. Z tego powodu, jako dzieci Boże zważajmy bacznie na to, by prowadzić nasze życie dla Jego chwały. Może bowiem się zdarzyć się, że zgrzeszymy. Bóg jest święty i dostrzega wszystko, co godzi w Jego świętość i doskonałe wymagania, my zaś w praktyce często okazujemy się niedostatecznie wyczuleni, by widzieć ohydę grzechu wystarczająco ostro – by dostrzegać ją tak, jak to widzi Bóg.

Ale co wtedy?

Wtedy nadal pozostajemy dziećmi niebiańskiego Ojca, ale nasza społeczność z Nim przez popełniony grzech zostaje zakłócona. Pan Jezus, który jest naszym doskonałym orędownikiem, sprawia, by droga do przywrócenia tej społeczności z Ojcem pozostawała otwarta. Dlatego przez swoje Słowo wskazuje nam, że pobłądziliśmy i chce doprowadzić nas do wyznania tego grzechu i szczerej pokuty. Kieruje nasz wzrok na krzyż Golgoty, wskazując nam, że także za ten grzech Zbawiciel umarł na krzyżu.

Czyniąc tak, otrzymujemy odpuszczenie od naszego Ojca, który jednocześnie chce, abyśmy dogłębnie osądzili popełnione zło; nie tylko sam czyn, ale i jego źródło – byśmy usunęli nie tylko widoczny sam chwast, ale i cały korzeń.

Codzienne plewienie chwastów naszego życia, to droga do doskonałości, to kroczenie za Chrystusem i zbliżanie się do Jego doskonałości.