Miesięczne archiwum: Lipiec 2014

lud Boży

biblia (Mini)

A kiedy skończył czterdzieści lat,
stało się potrzebą jego serca odwiedzić braci swoich,
synów Izraela.
Dzieje Apostolskie 7,23

 

Rodzice Mojżesza ukrywali swoje dziecko przez trzy miesiące, posiadali bowiem poczucie jego wartości w oczach Boga. Po tym, gdy musieli zanieść go nad Nil, Bóg sprawił, że na pewien czas znów odzyskali go z powrotem.

Bóg nagradzał wiarę rodziców. W dorastającym Mojżeszu dojrzewała wysoka ocena Izraela jako narodu Bożego oraz połączona z nią głęboka miłość do braci. Taką postawę swego serca Mojżesz zachował na zawsze, pomimo tego, że wdrożono go we wszelką mądrość i kulturę Egipcjan. W pewnym momencie jego historii czytamy:
Wyszedł do swoich braci i przypatrywał się ich ciężkiej pracy (2.Mojż. 2,11),
a potem widzimy jego postawę, jak
nie zgodził się, by go zwano synem córki faraona i wolał raczej znosić uciski wespół z ludem Bożym, aniżeli zażywać przemijającej rozkoszy grzechu, uznawszy hańbę Chrystusową za większe bogactwo niż skarby Egiptu (Hbr. 11,24-26).

Mojżesz przepełniony był głębokim współczuciem w stosunku do swoich braci – postawa ta obrazuje Pana Jezusa, którego nastawienie do świętych, członków Jego ludu, którzy są na ziemi, Duch Boży wyraża słowami: W nich mam całe upodobanie (Psalm 16,3).

On miłuje ich jako swoich braci, którzy słuchają Słowa Bożego i wypełniają je (Łk.8,21). Zarówno Mojżesz, jak i potem Pan Jezus, wyrażali myśl Boga o tym ludzie – oceniali zatem lud Boży według wartości, jaką miał nie w oczach człowieka, lecz Boga. To dlatego Mojżesz, tak jak potem w doskonałości Pan Jezus, miał wolę współuczestniczenia w każdym ich bólu i doświadczeniu.

Czy i my widzimy lud Boży takim, jakim widzi go Bóg?
Czy ja, czy ty, jesteśmy tymi którzy słuchają Słowa Bożego i wypełniają je (Łk.8,21)?