Miesięczne archiwum: Sierpień 2014

nadzieja człowieka wierzącego

biblia (Mini)
A słudzy jego służyć mu będą
i oglądać będą jego oblicze,

a imię jego będzie na ich czołach
(Obj.22,3-4)

Żywa nadzieja człowieka wierzącego nie jest czymś mglistym, bezkształtnym i nieokreślonym. I chociaż w obecnym czasie nie potrafimy dokładnie zobaczyć rzeczy niebiańskich, to jednak apostoł Paweł pisze tak na ten temat:
Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno, dodając, że później zobaczymy twarzą w twarz. Teraz poznaję po części, wtedy zaś poznam tak, jak i zostałem poznany (1Kor.13,12)

Jakże wspaniałą i krzepiącą jest świadomość: że Ten, którego zobaczymy twarzą w twarz, nie jest dla nas kimś dalekim i nieznajomym. Dlatego nasza nadzieja to raczej stan oczekiwania oparty na pewności wiary, której przedmiotem nie są ludzkie wyobrażenia i rzeczy urojone lecz RZECZYWISTOŚĆ. W najściślejszym znaczeniu przedmiotem tej nadziei jest Osoba, którą już teraz znamy, nawet jeśli jej jeszcze nie widzieliśmy. Jest nią sam Pan Jezus. Nadzieja ta nie karmi się próżnymi twierdzeniami czy też abstrakcyjną, filozoficzną nauką. Nie! Ona żyje ze ścisłego związku z Tym, który za nas umarł i zmartwychwstał, obecnie ŻYJE i zajmuje się nami.

Konieczny rozwój w życiu duchowym chrześcijanina pochodzi z poznania osoby Pana Jezusa. Mały chłopiec rozwija się i wzrasta tak, że z czasem robi się z niego młodzieniec, a potem dorosły mężczyzna. Odbywa się to stopniowo, w miarę nabierania psychicznej dojrzałości oraz fizycznego rozwoju ciała. Podobny proces odnosi się do życia duchowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa. (Ef.4,13), z tą różnicą, że pokarmem i siłą wzrostu jest dla niego sam Chrystus. I chociaż wierzący poznaje wprawdzie cząstkowo, to jednak krok po kroku niezawodnie wzrasta w poznaniu Pana Jezusa i objawionych przez Jego Słowo prawd.

Jest tak tylko pod jednym warunkiem:
– jeśli w swoim życiu rzeczywiście cieszysz się prawdziwą społecznością ze swym Zbawicielem.