Miesięczne archiwum: Wrzesień 2014

dla chwały Bożej

biblia (Mini)

W dniach ostatecznych nastaną trudne czasy:
Ludzie bowiem będą (…) chełpliwi…
2. List do Tymoteusza 3,1-2

 

Któż z nas nie mówi chętnie o swoich osiągnięciach? Takie skłonności obserwujemy już we własnym domu, otoczeniu, szkole i pracy. Również cały świat gospodarczy chełpi się i puszy: kolorowe, błyszczące broszury mają za zadanie przedstawić firmy i ich produkty w jak najlepszym, choć nie zawsze prawdziwym świetle. Nie inaczej jest w dziedzinie nauki. Czasem błahe, najmniej znaczące drobnostki przedstawiane są jako wielkiej wagi odkrycia, mające przysłużyć się całej ludzkości.

Potrzeba uchodzenia za kogoś wielkiego drzemie od dawna w człowieku. Każdy chce być „kimś”, zwłaszcza w porównaniu z innymi. Nie jest to niczym innym, jak przejawem naszej ludzkiej grzesznej natury. W „dniach ostatecznych” takie  tendencje  ujawniają się  bardziej niż kiedykolwiek wcześniej.

Faryzeusz w świątyni modlił się tymi słowy:
Boże, dziękuję ci, że nie jestem jak inni ludzie (…). Poszczę dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę z całego mego dorobku.
A co Pan mówi na takie usposobienie?
Każdy, kto się sam wywyższa, będzie poniżony (Łuk. 18,9-14).

Jakże inaczej zachowywał się Pan Jezus! Jak wiele dobrego czynił! Służąc nieprzerwanie i niestrudzenie innym, nie próbował nigdy wysunąć swej własnej osoby na pierwszy plan. Nie pozwolił też nigdy hołdować sobie jako dobroczyńcy. To chęć służenia innym skłaniała Go do działania. Nasz Pan był pokornego serca i nigdy nie szukał chwały dla siebie.

Gdy cokolwiek czynimy, przyjmijmy postać sługi i niech wszystkie nasze wysiłki i ponoszone trudy będą na cześć i dla chwały Bożej. Jeżeli należy się gdzieś pochwała – to tylko w Panu. Chełpliwość jest nieczysta i podlega upadłej, zmysłowej naturze człowieka. Nie znaczy to wcale, że nie można opowiadać o swoich doświadczeniach zdobytych w życiu lub w służbie dla Pana. Apostoł Paweł również to czynił, ale nie zapominał nigdy powiedzieć o tym, że nie on, ale Bóg zdziałał to wszystko w nim lub przez niego. W przeciwieństwie do takiego widzenia rzeczy pochwała dla siebie samego jest próżna i przynosi jedynie szkody.

I to, co jest niskiego rodu u świata i co wzgardzone, wybrał Bóg, w ogóle to, co jest niczym, aby to, co jest czymś, unicestwić, aby żaden człowiek nie chełpił się przed obliczem Bożym. Ale wy dzięki niemu jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem, aby, jak napisano: Kto się chlubi, w Panu się chlubił. (1Kor.1,28-31)

I umilkło całe zgromadzenie, i słuchali Barnaby i Pawła, gdy opowiadali, jakie to znaki i cuda uczynił przez nich Bóg między poganami. Pozdrowiwszy ich, wyłożył im szczegółowo, czego Bóg dokonał wśród pogan przez jego służbę. (Dz.15,12; 21,19)