Miesięczne archiwum: Luty 2015

prawdziwa pokora

biblia (Mini)

Bojaźń Pana jest szkołą mądrości,
a pokora poprzedza chwałę.

Przypowieści Salomona 15,33

 

Cechą charakterystyczną ludzi, którzy są wielkim przykładem dla innych, jak należy służyć Bogu, jest prawdziwa pokora. Jednym z nich był Dawid. Ze skromnej, mało cenionej pracy, jaką było pasanie owiec, Bóg wyniósł go do godności króla. Zawarł przymierze z Dawidem i jego domem. To oznaczało najwyższe wyróżnienie i Dawid zdawał sobie z tego sprawę. Prorok Natan przekazał Dawidowi to Boże błogosławieństwo, a jak zachował się król? Oto tak:

Poszedł król Dawid i usiadł przed Panem, i rzekł:
Kim ja jestem, Panie, Boże, a czym jest mój dom, że doprowadziłeś mnie aż dotąd? Ale mało to jeszcze było w twoich oczach, Panie Boże, gdyż rozciągnąłeś na dom twojego sługi obietnice twoje na daleką przyszłość i dałeś mi oglądać przyszłe pokolenie ludzkie, Panie Boże.
(2 Księga Samuela 7,18-19)

Serce człowieka mającego upadłą naturę ma skłonność do popadania w pychę oraz pragnienie posiadania władzy. Prawdziwa pokora natomiast wykorzystuje uznanie i zdolności darowane przez Boga, aby uwielbić Go jako dawcę wszystkiego i być dla innych ludzi błogosławieństwem. Bóg daje ludziom dary nie po to, żeby się nimi szczycili, ale po to, by służyły Jemu i Panu Jezusowi. Jeśli są używane we właściwy sposób, wyczuwa się w tym prawdziwą pokorę.

Może nie wszyscy jesteśmy powołani do wybitnej służby i nie możemy porównywać się z królem Dawidem, ale każdy z nas jest powołany, by z pokorą służyć Panu oraz innym ludziom.