a jednak, Bóg nas umiłował

biblia (Mini)Panie, (…) bałem się bowiem ciebie, żeś człowiekiem surowym; bierzesz, czego nie położyłeś, i żniesz, czego nie posiałeś.
Ewangelia Łukasza 19,21
Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
Ewangelia Jana 3,16

 

Szatan zaszczepił w człowieku fałszywe przekonanie, że Bóg jest surowym, szorstkim Panem. Dając nam najwyższy dar, którego nie były w stanie objąć nawet niebiosa – swojego własnego umiłowanego Syna – Bóg udowodnił, że u Niego jest pełnia miłości. Gdy chwalebne światło tej miłości przeniknie do serca człowieka, tyrańskiemu królestwu szatana zostaje położony kres.

Jezus został podniesiony na drzewo krzyża i to Jego wywyższenie objawiło całą prawdę. Kłamstwo zostało obnażone, ustąpiła ciemność najgłębszej niewiedzy, dając miejsce światłu – to Bóg zatriumfował.

Jakże wielką jest chwała Golgoty! To przez jej promienne światło zostaliśmy obudzeni z głębokiej nocy i stanu uśpienia jak przez wschodzące słońce, które ogłasza wszem i wobec, że nastaje dzień. Przepełnieni zdumieniem i podziwem wołamy: „A jednak, Bóg nas umiłował!” Wraz z Jego Słowem przyszła światłość, a z nią prawdziwa wolność. Zasłony ciemności zostały rozdarte i nasze dusze weszły w sferę Bożego, niegasnącego światła. Jakże cudowna miłość została zademonstrowana w krzyżu Pana Jezusa Chrystusa!

Ów mąż na krzyżu dźwiga na swych barkach moje winy
i pełen wstydu słyszę ja wśród szyderstw własne kpiny.
To grzechy me przybiły Go, kazały znieść cierpienie;
w wygasłym swoim tchu On dał mi życie i zbawienie!