bogobojność

biblia (Mini)

Jestże człowiek, co się boi Pana?
(Pan) nauczy go drogi, którą by miał obrać.
Biblia Gdańska, Psalm 25,12

 


Jakaż to wspaniała obietnica, że sam Bóg chce wskazać nam drogę, którą mamy iść! Czy istnieje w takim razie jeszcze możliwość, abyśmy zbłądzili, udając się w niewłaściwym kierunku? Wiemy, że Słowo Boże daje nam światło na naszą ścieżkę wiary – psalmista mówi przecież: Słowo twoje jest pochodnią nogom moim i światłością ścieżkom moim (Psalm 119,105). Znajdujemy w nim wiele praktycznych, bezpośrednich wskazówek, dotyczących życia wierzącego i nie powinniśmy – wręcz nie mamy prawa – ich odrzucić.

Wszyscy wiemy również, że o wiele trudniej jest podjąć decyzje  na temat których  nie możemy znaleźć i zastosować określonego wersetu biblijnego. Dzieje się tak, gdy takie sytuacje nie dotyczą  np. dobra czy zła lub posłuszeństwa wobec jasnych wypowiedzi Biblii. Bądźmy wdzięczni, że w takich trudnych przypadkach mamy zapewnienie, że sam Bóg chce nas pouczyć, którędy mamy iść i jak się zachować.

Jednakże obietnica ta jest powiązana nierozerwalnie z pewnym warunkiem – dotyczy ona tylko tych, którzy się Pana boją. Jest ona zatem zależna od naszego osobistego, duchowego stanu. Czy prowadzimy jeszcze nasze życie w bojaźni Bożej, prawdziwej bogobojności, w posłuszeństwie Jego Słowu? Czy wzbraniamy się przed tym, aby robić, mówić, myśleć cokolwiek, co zasmuciłoby naszego Pana? To nie strach powinien nas skłaniać do posłuszeństwa Panu. To miłość do Niego powinna być u podstaw wszystkiego, co czynimy.

Po raz pierwszy spotykamy się w Słowie Bożym z bojaźnią Bożą w jej pozytywnym znaczeniu – tzn. gdy nie chodzi o strach przed Bogiem ( jak np. w przypadku Adama, który ukrył się w bojaźni przed Bogiem, ponieważ zgrzeszył), lecz o bojaźń oznaczającą  bogobojność ( Abraham, na górze Moria). Jej główną charakterystyczną cechą jest gotowość do czynienia woli Bożej, i to nie tylko wybiórczo, w pojedynczych przypadkach, według własnego uznania, lecz zawsze i wszędzie – we wszelkich dziedzinach naszego życia.

Widzimy zatem, że to, czy otrzymamy tak wartościowe, kosztowne i wręcz niezbędne pouczenie na naszą drogę, czy też nie, zależy od nas samych i od naszego wewnętrznego usposobienia. Bóg tak bardzo pragnie nam je podarować – nie stójmy Mu zatem na przeszkodzie!