Chrystus spełnił proroctwa (1)

biblia (Mini)
I rzecze do mnie: Napisz: Błogosławieni, którzy są zaproszeni na weselną ucztę Baranka. I rzecze do mnie: To są prawdziwe Słowa Boże. I upadłem mu do nóg, by mu oddać pokłon. A on rzecze do mnie: Nie czyń tego! Jam współsługa twój i braci twoich, którzy mają świadectwo Jezusa, Bogu oddaj pokłon! A świadectwem Jezusa jest duch proroctwa.Objawienie Jana 19,9-10
Potem Jezus, wiedząc, że się już wszystko wykonało, aby się wypełniło Pismo, powiedział: Pragnę (…). A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Wykonało się! I skłoniwszy głowę, oddał ducha.
Ewangelia Jana 19,28.30

 

Gdy ktoś próbuje usunąć osobę Chrystusa z Biblii, pozostaje nam w rękach księga pustych rytuałów i ceremonii nieposiadających żadnego znaczenia. Bez Niego niezliczone proroctwa, które mówią nam o nadziei ludzkości i pragnieniu wszystkich narodów (Aggeusz 2,7, BG) świadczyłyby o jakiejś nieistniejącej osobie lub zgoła o niczym. Jednakże mówią one wszystkie niezaprzeczalnie właśnie o Nim i to na Niego nam wskazują.

Gdy Jezus Chrystus przyszedł na tę ziemię i podążał na krzyż, opadła zasłona zakrywająca znaczenie wszystkich starotestamentowych obrazów, rytuałów i proroctw. Zostały odsłonięte i wypełnione co do jednego. Biblia mówi: Świadectwo Jezusowe jest duch(em) proroctwa (BG). Relacja pomiędzy świadectwem Chrystusa a proroctwami jest przyrównana do niezaprzeczalnego związku ciała z duchem. Bez Jezusa proroctwa stają się tym, czym jest ciało bez ducha. Dlatego każdy, kto czyta Stary Testament, nie rozpoznając i nie uznając niezbitego faktu, że mówi on o Chrystusie, nic z niego nie zrozumie. Pisma starotestamentowe, chociaż zawierają najlepsze i najciekawsze ze wszystkich historii, stają się dla niego czystą literacką fikcją.