Chrystus spełnił proroctwa (2)

biblia (Mini)
Przede wszystkim to wiedzcie, że wszelkie proroctwo Pisma nie podlega dowolnemu wykładowi. Albowiem proroctwo nie przychodziło nigdy z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym.
2. List Piotra 1,20-21

 

O Chrystusie mówiły liczne proroctwa. Pierwsze z nich Bóg wypowiedział w ogrodzie Eden po upadku człowieka w grzech. Chrystus miał stać się potomkiem Ewy, który zmiażdży szatanowi głowę (1M.3,15; por. Hbr.2,14-15). Kolejnymi są zapowiedzi dane przed nadaniem zakonu. To w nikim innym jak właśnie w Chrystusie, potomku Abrahamowym, wszystkie narody ziemi miały otrzymać błogosławieństwo (1M.22,18). Później spotykamy się z szeregiem proroctw głoszonych w Izraelu lub podczas jego niewoli, nad Jordanem czy nad Kebar. Doprawdy, to nie o sobie samych mówili prorocy, lecz o kimś innym – o Chrystusie (por. Dz.8,34)!

Zwróćmy nasze oczy ku chwili, w której Chrystus wypowiedział słowa: Wykonało się!. Jan pisze: Potem Jezus, wiedząc, że się już wszystko wykonało, aby się wypełniło Pismo, powiedział: Pragnę. Czy Chrystus musiał analizować tysiące proroctw, sprawdzając, czy zostało jeszcze jakieś słowo, które by nie było wypełnione? Czy szukał choćby jednego nieznaczącego proroctwa, któremu powinno było stać się zadość, zanim oddał ducha? Nawet jednego słowa, choćby najbardziej nieznaczącego i błahego w oczach ludzi? – Nie, w Nim wszystko znalazło swoje wypełnienie i nic nie mogło pozostać zaniedbane.

To proroctwa wskazywały na Chrystusa, a nie Chrystus na proroctwa! Tak więc, gdy tylko Jezus wypił podany Mu ocet, powiedział: Wykonało się! (por. Ps.69,22). Pan Jezus – niech Jemu będzie cześć – nie wypowiedział tych słów aż do chwili, w której wypełnił do ostatka wszelkie proroctwa dotyczące Jego cierpień. Tak więc wśród wielu słów wypowiedzianych z ust świętych proroków przez Ducha nie zabrakło ani jednego – wszystkie zostały urzeczywistnione przez Niego do ostatniej litery (por. Dz.3,18; 4,28; 13,27.29).