Ewangelia Jana (1)

biblia (Mini)
Te zaś są spisane, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i abyście wierząc mieli żywot w imieniu jego.

Ewangelia Jana 20,31

 

Porównanie Ewangelii Jana z pozostałymi ewangeliami wskazuje na jej szczególny charakter, przedstawia ona bowiem Pana Jezusa jako odwiecznego Syna Bożego, który stał się człowiekiem.

Ewangelista Jan nie rozpoczyna swej relacji od narodzenia Pana Jezusa, jak czynią to dwaj inni ewangeliści, lecz cofa się znacznie dalej, aż do wieczności: Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga (Jana 1,1-2). Syn Boży określony jest tutaj jako „Słowo”, które jest Bogiem. On istniał zanim stworzone zostały niebiosa i ziemia, i stał się człowiekiem, aby objawić nam Boga.

Jan opisuje nam osobiste spotkania Pana Jezusa z pojedynczymi osobami, ale również ukazuje nam Go przemawiającego do tłumów. Słowa Pana odzwierciedlają Jego odwieczną relację z Bogiem Ojcem, a czyny wskazują na to, że jest Synem Bożym.
Przedstawiony w tej Ewangelii opis pojmania i ukrzyżowania Pana Jezusa w szczególny sposób podkreśla Jego boski autorytet i dostojeństwo. W Bożej mocy wykonał dzieło zbawienia, oddając dobrowolnie na śmierć swoje życie, zmartwychwstając po trzech dniach jako Zwycięzca.

Poprzez swoją ewangelię Jan chce pogłębić naszą wiarę w Boską naturę osoby Jezusa Chrystusa, przeciwstawić się fałszywym oskarżeniom i krytyce, które poddawały w wątpliwość prawdziwość i doskonałość człowieczeństwa Syna Bożego, przez wiarę w którego otrzymaliśmy życie wieczne i staliśmy się dziećmi Bożymi (Jana 1,12; 3,36).