Miłość – droga służby

biblia (Mini)


Starajcie się tedy usilnie o większe dary łaski; a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.
1. List do Koryntian 12,31

 

Miłość – jeszcze doskonalsza droga służby, tymi słowami apostoł Paweł kończy rozdział mówiący o darach łaski i ich używaniu. W zakresie tym istnieje pewna hierarchia, ponieważ mowa jest o większych darach. To do nich mamy dążyć, a jednak istnieje droga jeszcze doskonalsza (12,31). Możemy służyć sobie nawzajem przez dary łaski, ale wyższą drogą służby jest miłość, o której mówi w kolejnym rozdziale.

Każdy z nas zna z pewnością ten znany rozdział Biblii, zwany często hymnem miłości. 13. rozdział 1. Listu do Koryntian zawiera w sobie nieprzejrzane głębie. Zrozumienie kontekstu, w którym został zamieszczony, pozwoli nam zauważyć, że jest on czymś znacznie więcej niż poetyckim opisem miłości, jak myśli wielu ludzi. W 12. rozdziale apostoł podkreśla suwerenne prawa Ducha Świętego do rozdzielania darów łaski w ciele Chrystusowym (w Kościele Bożym, który składa się ze wszystkich narodzonych na nowo wierzących) każdemu poszczególnie, jak chce (w. 11). Dalej, w 14. rozdziale, poucza nas o właściwym ich używaniu ku zbudowaniu Kościoła. Natomiast w tym rozdziale, stanowiącym swoisty przerywnik tematu darów, przypomina nam, że bez miłości nie ma mowy o zbudowaniu. W Liście do Efezjan czytamy, że ciało buduje siebie samo w miłości (4,16). Miłość jest duchowym motorem każdej prawdziwej służby. To właśnie ona jest tym, co każe nam nie tylko pracować, ale i służyć w naszej pracy. Wzajemna miłość jest naczelną zasadą, która powinna regulować WSZYSTKO, co dzieje się w Kościele Bożym.
Z tego względu apostoł zamieszcza tu tę piękną, krótką rozprawę. Nie pokazuje w niej, czym my jesteśmy, ale czym jest miłość. Oglądamy tu miłość samą w sobie, w jej istocie i naturze, zaś niekoniecznie w jej działaniach i uczynkach. To prawda, że miłość jest aktywna i taką być musi – ale tutaj mamy przedstawioną miłość taką, jaką ona jest, a nie co i jak czyni.