niech mnie Bóg uchowa

biblia (Mini)

Niech mnie Bóg uchowa, abym miał się chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa.
List do Galacjan 6,14

 

Nie ma niczego, co mogłoby równać się z krzyżem Golgoty! Jako jedyny w swej wspaniałości i majestacie jest centrum samej wieczności. Stanowi niepojętą zagadkę dla każdej inteligentnej istoty, jako że wypisane są na nim obok siebie doszczętne zepsucie i nienawiść upadłego stworzenia oraz niepojęta dobroć i miłość Boga. Widzimy ów krzyż, jak wyłania się z mgły i cienia przeszłości, jawiąc się w swej promienistej jasności i ponurej czerni, nienagannej wierności i ciemnej zdradzie, sprawiedliwości i grzechu, współczuciu i niepohamowanym okrucieństwie, miłości i nienawiści.

W jego połysku odbija się serce niebios, kontrastując z głębią zła i ciemności. Patrząc nań w cichym podziwie, odkrywamy ze zdumieniem nieprzejrzane morze ludzkich win i krystaliczny ocean Bożej łaski. W całych dziejach świata nie istnieje nic godnego porównania – wszystko przy nim blaknie. Również i przyszłość nie przyniesie niczego donioślejszego. Zatrzymując się przy nim w zamyśleniu, zauważamy najohydniejszy z grzechów, jaki kiedykolwiek popełnił człowiek w kontraście wobec bezgranicznej, niedoścignionej łaski Bożej. Tam miał miejsce ostateczny egzamin moralności człowieka; tam też objawiła się niezmierzona głębia współczucia Bożego.

Krzyż stoi tam, gdzie pałające wrogością upadłe istoty uniosły swe bezbożne, mordercze ręce, zadając krwawy cios, na co ich Stwórca odpowiedział niewypowiedzianą miłością. Widzimy tam nikczemność człowieka, której nie da się prześcignąć oraz dowód łaski i przychylności, jakiego Bóg już nie powtórzy! Dał, co miał najdroższego – swego własnego Syna. Bezkresne niebiosa nie są w stanie opisać i objąć głębi miłości, łaski i miłosierdzia Bożego, które znalazły swój wyraz w Golgocie. Człowiek nie jest w stanie ogarnąć swym umysłem tego, co miało tam miejsce. Może jedynie ugiąć się i oddać hołd w cichym podziwie.