nieprzemijająca MIŁOŚĆ

biblia (Mini)
Miłość nigdy nie ustaje (…). Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość.
1. List do Koryntian 13,8.13

 

Miłość nigdy nie zawodzi i nie słabnie. Proroctwa przeminą, mając koniec w ostatecznym wypełnieniu. Języki ustaną wraz z końcem podzielenia narodów. Poznanie musimy pomnażać przez całe życie – jest to tylko dowodem na naszą niewiedzę. Jest ono zawsze cząstkowe. W stanie doskonałości to cząstkowe poznanie na zawsze się zakończy. W niebiańskiej rzeczywistości poznanie prawdy osiągnie pełnię. Zrozumienie będzie doskonale. Aby przybliżyć nieco obecny stan naszego cząstkowego poznania, apostoł używa obrazu dziecka, które potrafi myśleć, mówić i oceniać jedynie jak dziecko. Lecz gdy wyrasta na dorosłego męża, pozostawia za sobą swój dziecięcy stan. Tak też i my, dopóki jeszcze jesteśmy w ziemskim ciele, jesteśmy w znacznej mierze zmuszeni, aby myśleć o duchowych rzeczach w ułomnych naturalnych pojęciach i pojmować je na sposób ludzki. Co się tyczy prawdy, widzimy ją tylko niewyraźnie. Jesteśmy podobni do takich, którzy oglądają przedmioty przez półprzeźroczyste medium, przez co obraz jest zamglony. W doskonałości będziemy widzieć twarzą w twarz. Tak, jak sami jesteśmy poznani przez Boga, poznamy kompletnie prawdę, która już dziś jest całkowicie objawiona, ale rozumiana tylko częściowo.

Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy;
lecz z nich największa jest miłość.

W stanie niebiańskim nasza wiara dojdzie do oglądania. Również nadzieja znajdzie koniec w jej wypełnieniu. Pozostanie jedynie miłość. Wiara i nadzieja są nieocenionymi towarzyszami podróży, lecz u drzwi wprowadzających do wspaniałości rozstaniemy się z nimi na zawsze. Tylko jedną rzecz zabierzemy z sobą do nieba – miłość! Jednakże wiersz ten mówi o obecnym stanie i pokazuje nam, że nawet teraz miłość posiada najwyższą wartość. Tak też być musi, ponieważ miłość jest naturą Boga – i dlatego jest wieczna.