ofiara Abla


Abel także złożył ofiarę z pierworodnych trzody swojej i z tłuszczu ich. A Pan wejrzał na Abla i na jego ofiarę.

1. Księga Mojżeszowa 4,4

 

Abel przez wiarę pojął, że poprzez krwawą ofiarę można zbliżyć się do Boga. Dzięki krwi niewinnej, zastępczej ofiary, grzesznik otrzymuje wybaczenie grzechów oraz może sprostać wszystkim sprawiedliwym wymaganiom Boga.
Abel nie próbował zatuszować prawdy o swym stanie i wymusić na Bogu powrotu do drzewa życia bez moralnego odrodzenia. Nie śmiał ofiarować Bogu owocu przeklętej ziemi. Zamiast tego przyniósł na ofiarę niewinne, bez skazy zwierzę, aby święty, nienawidzący grzechu Bóg, mógł je przyjąć. Abel, wiedząc, że sam zasłużył na śmierć i sąd, znalazł zastępcę. Każdy grzesznik, którego Bóg przekona o jego zgubionym stanie, musi zrozumieć, że czeka go śmierć i sąd jako sprawiedliwa zapłata za jego uczynki, przed którymi nigdy nie ujdzie o swych własnych siłach. Może nawet pracować w pocie czoła, by przygotować ofiarę, może czynić śluby i podejmować wzniosłe postanowienia, zmienić sposób swojego życia i być szczerze i głęboko religijnym. Może uczynić wszystko, co leży w zakresie ludzkich możliwości, ale mimo to nie jest w stanie uniknąć oczekujących go śmierci i sprawiedliwego wyroku Bożego sądu.

Kto czuje się bezradny, gdyż poznał jak Abel, że choćby przyniósł Bogu najpiękniejszy dar, to i tak nie uspokoi to jego sumienia, bo bez przelania krwi nie ma odpuszczenia (Hbr. 9,22), może przez wiarę dostrzec doskonałą, zastępczą ofiarę Syna Bożego. Chrystus jest jego zastępcą, okupem w zamian za niego, jego cudowną ofiarą: Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was przywieść do Boga (1.Piotra 3,18). Pod krzyżem Golgoty, gdzie Syn Boży ofiarował samego siebie bez skazy Bogu (Hbr. 9,14), każdy grzesznik może odnaleźć trwały pokój.