okazuje cierpliwość

Ponieważ wyroku skazującego za zły czyn nie wykonuje się szybko, przeto wzrasta u synów ludzkich chęć pełnienia złego.
Kaznodziei Salomona 8,12
Które niegdyś były nieposłuszne, gdy Bóg cierpliwie czekał za dni Noego, kiedy budowano arkę, w której tylko niewielu, to jest osiem dusz, ocalało przez wodę.
1. List Piotra 3,20

 

Już na samym początku historii ludzkości Bóg pokazał swoją ogromną cierpliwość w stosunku do człowieka. Pierwsza para ludzi zgrzeszyła, tym samym zasługując na śmierć. To był początek przyszłej ludzkości, która w każdej dziedzinie życia będzie chciała obejść się bez Boga. Kultura i cywilizacja są owocami zdolności, które Stwórca podarował swojemu stworzeniu. Jednak człowiek wykorzystał je do swoich celów, nie pytając w ogóle Boga o Jego wolę.

Bóg przez ponad 1600 lat przyglądał się poczynaniom człowieka, aż w końcu postanowił położyć temu kres: Położę kres wszelkiemu ciału, bo przez nie ziemia pełna jest nieprawości; zniszczę je wraz z ziemią (1M.6,13).
Jednak nawet wtedy dał Bóg ludziom jeszcze około 120 lat, aby przez świadectwo Noego ostrzec ich. Nie przyniosło to jednak skutku. Ani jedna osoba z tych bezbożnych ludzi, którzy otaczali Noego, nie potraktowała poważnie tego ostrzeżenia. Wszyscy, tak samo jak jeden z egipskich królów, przekroczyli swój czas (Jer.46,17). Wtedy Bóg musiał zesłać na nich zapowiadany wcześniej sąd.

Także i obecnie Bóg ma wiele cierpliwości w stosunku do ludzi. Czeka tak samo, jak za dni Noego. Pan okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do upamiętania (2. Piotra 3,9) i własnie w ten sposób Bóg wyraża swoje miłosierdzie – w cierpliwości do człowieka. Jednak niech nikt się nie łudzi – czas łaski jest ograniczony, podobnie jak niegdyś dla ludzi żyjących za czasów Noego. Dlatego czytamy, że nie za rok, nie za miesiąc i nie jutro, ale Dziś, jeśli głos jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych (Hbr. 3,7)!

A ty, czy słyszysz Jego głos?
Jakie jest twoje serce?