On musi wzrastać (2)

biblia (Mini)

Cóż tedy, bracia? Gdy się schodzicie,
jeden z was służy psalmem, inny nauką, inny objawieniem…
1. List do Koryntian 14,26

 

 

Wczoraj pisałem o tym, jak szatan szukając swojej chwały, odbiera należną tylko Bogu cześć i uwielbienie poprzez zwiedzenie ludzi. Dzisiejszy werset może też zwrócić naszą uwagę na inny problem w Kościele, mianowicie zdarza się w niektórych kościołach, że służba ograniczona jest  do jednego lub dwóch braci. Powodów takiego stanu rzeczy może być kilka. Jednym z nich może być mała liczba osób we wspólnocie, a co za tym idzie brak możliwości podziału służby. Jednak często bywa i tak, że spowodowane jest to skłonnością do przywództwa jednego człowieka. Silny charakter, nieprzeciętna inteligencja, czy posiadanie wielu uzdolnień w połączeniu z brakiem pokory, stawia go ponad innych.

Tendencja ta jest ostro potępiona przez apostoła Jana w jego Trzecim Liście. Także apostoł Paweł poświęcił tej sprawie wiele miejsca w Liście do Koryntian. Cechą obdarowanych braci nie powinna być dominacja, ale zachęta dla innych i tworzenie im miejsca, w świadomości, że Duch Święty chce działać przez wszystkich.

Z drugiej strony przyczyną ograniczonego zaangażowania w pracę dla Pana może być po prostu duchowe lenistwo pozostałych braci w miejscowym zborze. Wierzący są pod wielką presją, aby idąc coraz bardziej z duchem tego świata, angażować się w ponadnormową pracę zawodową, dorabianie się, w hobby i rozrywki. Któż ma jeszcze czas i siły zajmować się sprawami Królestwa Bożego?

Przeszkodą może też być tradycja kościelna, która ustanawia etatowego duchownego, podczas, gdy reszta wierzących pełni rolę widzów na stadionie. Czy nie powinno być raczej tak, jak mówi Słowo Boże, że każdy brat czy siostra, ma dźwigać na swoich barkach cząstkę dzieła Pańskiego?

 

Niezależnie od naszego powołania i pozycji służby jaką zajmujemy w społeczności wierzących, z pewnością nie możemy być biernymi słuchaczami. Jednak służąc Siostrom i Braciom w zborze, a przede wszystkim Bogu, powinniśmy zawsze pamiętać słowa Jana Chrzciciela odnoszące się do Jezusa, a które to powinny być naszym motto:

On musi wzrastać, ja zaś stawać się mniejszym (J.3,30).