Radość ze zbawienia (1)

biblia (Mini)

Uczniowie zaś byli pełni radości
i Ducha Świętego.
Dzieje Apostolskie 13,52

 

Zbawiony jesteś przez dzieło Chrystusa, a Słowo Boże zapewnia Cię o nienaruszalności Twego zbawienia. Jednak to mieszkający w Tobie Duch Święty utrzymuje obecną w Twym sercu radość. Tak, jak dzieło Chrystusa i zbawienie są nierozerwalnie związane (jeśli wierzysz w Niego i Jego dzieło odkupienia, posiadasz zbawienie) tak też Twoje praktyczne życie i radość. Jego dzieło nie może zawieść  jeśli się na Nim oparłeś, Twoje zbawienie jest rzeczą pewną.

Jednak Twoje postępowanie może być chwiejne i jeśli tak się dzieje, wtedy słabnie Twa radość. Duchowa radość jest proporcjonalna do stopnia duchowości praktycznego życia. Czy i Ty popełniłeś częsty błąd mieszania pojęć radości i niepodważalności? Jeśli przez pobłażanie zmysłowym bodźcom zasmuciłeś Ducha Świętego, przez co zagubiłeś radość, czy myślisz, że wraz z tym straciłeś niepodważalność zbawienia? Jego niezłomność zależna jest od wykonanego dla Ciebie dzieła Chrystusa. Zapewnienie to bazuje na wiecznym Słowie Bożym, a odbieranie radości z obu tych rzeczy zależy od tego, na ile dbasz o to, by nie zasmucać Ducha Świętego. Dziecko Boże działające wbrew Duchowi, traci społeczność z Ojcem i Synem. Gdy osądzi i wyzna swój grzech, radość ze społeczności zostaje przywrócona.

Przypuśćmy, że Twój syn uczynił coś złego. Zapewniłeś go, że przebaczysz mu, gdy tylko wyzna swój niecny postępek, ale jego duma i samowola nie pozwalają mu na to. Jak długo między Wami jest coś, co burzy wzajemne zdrowe relacje, tak długo nie ma radości. Lecz co z łączącą Was głębszą więzią? Także została zerwana? Nie, bo bazuje ona na urodzeniu –  Twój syn nie przestał być Twoim dzieckiem! Jak społeczność między Wami zależy od postępowania, tak też i społeczność z naszym Panem. To dlatego stanowi ona podstawę dla radości zbawienia.

(c.d. jutro)