Sąd nad samym sobą

biblia (Mini)Badaj mnie, Boże, i poznaj serce moje, doświadcz mnie i poznaj myśli moje! I zobacz, czy nie kroczę drogą zagłady, a prowadź mnie drogą odwieczną! (Ps.139,23-24)
Poddawajcie samych siebie próbie, czy trwacie w wierze, doświadczajcie siebie. (2Kor.13,5)

 

Życie w społeczności z Bogiem, zgodnie z Jego myślami i objawieniem, w którym dał się nam poznać, jest stanem, który powinien zwykle charakteryzować wierzącego. Jeżeli brakuje nam siły do oddawania czci Bogu w naszym życiu, jest to wyraźną wskazówką na przerwaną i zakłóconą z Nim społeczność, ponieważ tylko w niej można znaleźć i tylko z niej czerpać tę siłę.
Istnieje jednak możliwość przywrócenia tej cudownej społeczności, a jest nią sąd nad samym sobą. Przez osądzenie zła, serce zostaje oczyszczone i społeczność z świętym Bogiem przywrócona do normalnego dla dziecka Bożego, niezakłóconego stanu.
Sąd nad samym sobą i wyznanie wszystkiego, co zasmuca Pana, powinny być praktykowane dzień w dzień, ponieważ patrząc szczerze w nasze serca, znajdziemy zawsze coś, za co musimy się przed Nim wstydzić. Zaniedbując osądzania samych siebie, swojego postępowania, swych myśli, zmuszamy Boga do ingerencji: „Bo gdybyśmy sami siebie osądzali, nie podlegalibyśmy sądowi. Gdy zaś jesteśmy sądzeni przez Pana, znaczy to, że nas wychowuje, abyśmy wraz ze światem nie zostali potępieni” (1Kor.11,31-32).
Poprzez karcenie, On nas napomina  i oczyszcza, co w skrajnym przypadku, może oznaczać karcenie aż do śmierci włącznie (czyt. Joba 33,19-22; 36,8-12; 1. Jana 5,16; Jakuba 5,19-20).
cdn…