sercem trwać przy Panu

biblia (Mini)Gdy tam przybył i ujrzał łaskę Bożą,
uradował się i zachęcał wszystkich,
aby całym sercem trwali przy Panu.

Dzieje Apostolskie 11,23

 

Spoglądając wstecz na blisko dwutysięczną historię chrześcijaństwa, widzimy zarówno wspaniałe momenty, z których jesteśmy dumni, jak i przykre, których niejednokrotnie się wstydzimy.

Niektórzy sądzą, że przez dwa tysiące lat pewne zwyczaje chrześcijańskie stały się tak przestarzałe, dlatego należy je zmienić, ożywić. Uważają, że zmiana formy radykalnie odmieni oblicze chrześcijaństwa. Jednak nigdy nie powinniśmy zapominać o tym, że prawdziwe chrześcijaństwo nie zależy od zewnętrznej formy, lecz od wewnętrznego stanu jego wyznawców.

To proste, by winą za wszystko, co się nam nie podoba, obarczyć innych. Ale w taki sposób nie da się rozwiązać żadnego problemu. Tak, jak każdy obywatel danego kraju ponosi odpowiedzialność za to, co się w nim dzieje, tak też jest w chrześcijaństwie. Każdy, kto zwie się chrześcijaninem, jest współodpowiedzialny za to, w jaki sposób wyraża swoje chrześcijaństwo. Dlatego jest tak ważne, aby czytać i uczyć się z Dziejów Apostolskich – księgi, w której przedstawione są początki chrześcijaństwa.

Dzisiejszy werset mówi o przybyciu Barnaby do Antiochii, do pogan, którzy co prawda nie posiadali takiej więzi z żywym Bogiem jak Żydzi, ale gdy tylko usłyszeli ewangelię, uwierzyli jej poselstwu i nawrócili się do Pana. Czego ci młodzi chrześcijanie potrzebowali teraz najbardziej? Pouczeń? Jeszcze nie, było na to za wcześnie. Przede wszystkim ich miłość do Pana Jezusa, któremu całkowicie zawierzyli, musiała zostać ugruntowana i wzmocniona, czym zajął się Barnaba.

Jeżeli zatem sądzimy, że chrześcijaństwo potrzebuje jakiejś reformy, ulepszenia, to zacznijmy działać skutecznie – zmieniając nie to, co zewnętrzne, ale zaczynając od wewnątrz, przez wzajemne zachęcanie się, aby całym sercem trwać przy Panu.