srebrne trąby (2)

biblia (Mini)


Spraw sobie dwie srebrne trąby, kute. Będziesz nimi zwoływał zbór i dawał znak do zwijania obozów.
4. Księga Mojżeszowa 10,2

 

Jakież są następstwa odsunięcia na bok Bożego autorytetu, powierzchowności w sprawach wiary i duchowej głuchoty wśród wyznających Chrystusa? Oto takie: Albo nie ma postępu, albo widoczny jest ruch w zgoła przeciwnym kierunku, co jest jeszcze gorsze. Nie ma mowy o jakimkolwiek postępie na ścieżce wiary, jeżeli nie podporządkujemy się w stu procentach Słowu Pana. Być może rzeczywiście jesteśmy zbawieni z łaski przez przebłagalną krew Pana Jezusa. Ale czy mamy się tym zadowolić? Czy nie powinniśmy dążyć za wszelką cenę do tego, by żyć z Nim i tylko dla Niego? Mielibyśmy wziąć z Jego ręki zbawienie, nie troszcząc się już wcale o Jego prawa?

Czy myślimy, że Bóg, który w tak cudowny sposób kierował obozem na pustyni, miałby odmówić prowadzenia swemu Kościołowi? Niemożliwe! Ale skąd się to bierze, że spotyka się tak wielu chrześcijan, którzy w ogóle nie wiedzą, jak mają postępować? Przyczyna musi leżeć w braku „obrzezanego ucha”, które byłoby wyczulone na dźwięk srebrnej trąby oraz braku uległej woli, która gotowa jest do natychmiastowego posłuszeństwa. Kto posiada otwarte ucho i uległe serce, z pewnością posiądzie pewność od Boga, co powinien czynić. Nasz łaskawy Pan może i chce darować nam jasność i zdecydowany krok we wszystkich sprawach. Jeżeli On ich nie daje, to nikt inny nie może tego uczynić. Gdy nam je daje, nie potrzebujemy ich od nikogo innego.