stanowisko a stan ludu Bożego (2)

biblia (Mini)

I wygłosił swoje proroctwo, mówiąc: (…) Jakże piękne są twoje namioty, Jakubie, twoje siedziby, Izraelu!
4. Księga Mojżeszowa 24,3-5

 

Gdy tylko powstaje jakiś oskarżyciel, sam Pan wychodzi naprzeciw, aby stawić mu czoła, wysłuchać oskarżenia i udzielić odpowiedzi. Jego odpowiedź nie opiera się na tym, czym Jego lud jest sam w sobie, lecz zawsze na tym, co sam Bóg uczynił z Niego przez doskonałość swego własnego dzieła. Chwała Boża jest ściśle powiązana z Jego ludem. Gdy staje w jego obronie, utrzymuje swoją własną chwałę. Sam wkracza pomiędzy swój lud a oskarżyciela. Jego chwała wymaga, aby przedstawił go w nienagannej piękności, jaką go sam obdarzył. Gdy wróg powstaje, by przeklinać i oskarżać, Pan udziela natychmiastowej odpowiedzi, dając wyraz całkowitemu upodobaniu, jakie posiada w tych, których wybrał i ostatecznie uzdolnił do przebywania w Jego obecności.

Bóg nie dopuszcza zatem, aby ktoś bezkarnie oskarżał Jego lud. Piękny przykład takiego działania Boga znajdujemy w Księdze Zachariasza 3. Tam również widzimy wroga, który zjawia się po to, by stawić opór reprezentantowi ludu Bożego.

A co na to Bóg?

Przyodziewa w piękne szaty i wkłada koronę na skronie tego, o którego kompromitację zabiegał szatan, doprowadzając tym samym go do milczenia. Brudne szaty znikają i ten, który przed chwilą przypominał wyrwaną z ognia głownię, staje się strojnym, godnym kapłanem. Ten, któremu przysługiwały płomienie piekła, ma teraz prawo do przebywania na dworze Pana.