tłum

biblia (Mini)

A wszedłszy, ujrzał mnóstwo ludu i ulitował się nad nimi, że byli jak owce nie mające pasterza, i począł ich uczyć wielu rzeczy.
Ewangelia Marka 6,34

 

Tłum to osobliwy widok. Nie jest on ot tak po prostu wypadkową cech charakteru wszystkich pojedynczych składających się na niego ludzi, lecz rządzi się własnymi prawami. Emocje i poglądy odgrywają przy tym przeważnie decydującą rolę. W tłumie łatwo je rozniecić w niebezpieczny sposób, a wtedy stają się trudne do opanowania.
Tłum łatwo zachwycić błyskotliwą osobowością czy ideą. Wszelki opór i zahamowania ustępują wówczas miejsca wartkiemu nurtowi, który porywa ze sobą wzburzoną masę. Ale tłum potrafi równie dobrze zwrócić się przeciwko jakiejś osobie, grupie czy idei. Może przybierać szlachetne pozy i zagrania, ale może być również okrutny i bezwzględny. Na politycznej scenie wciąż na nowo pojawiają się przywódcy, którzy nie tylko prowadzą masy ludu, ale również świadomie nimi sterują, manipulują i je podburzają.

Jezus Chrystus często miał do czynienia z tłumami. Ludzie zgromadzali się tysiącami, aby słuchać Jego słów i ujrzeć na własne oczy cuda, jakich dokonywał (Łk. 12,1). Ale On nigdy nie próbował nimi zawładnąć i uczynić ich marionetkami w celu wyciągnięcia zysków dla siebie samego. Gdy któregoś dnia w Galilei chciano obwołać Go królem, odszedł na ustronne miejsce (Jana.6,15).

Pan Jezus wzruszył się wewnętrznie, widząc głodny i znużony tłum. Kazał ludziom usiąść na trawie i nakarmił ich. Przy Jego wjeździe do Jerozolimy, tłum głośno wiwatował. Jednak zmanipulowany rękoma chciwych władzy przywódców już wkrótce później zjednoczył się z tymi, którzy żądali śmierci Pana. Rzesze narodu krzyczały: Precz, precz, ukrzyżuj go! Jednak usposobienie Pana Jezusa znajduje swój wyraz na krzyżu w słowach:

Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią.