Wiara

Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz.
List do Rzymian 10,9
Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
List do Rzymian 5,1

 

Kiedy Bóg przemawia przez swoje Słowo, to czyż mógłby mówić nieprawdę? Czyż nie jest On jedynym, który może powiedzieć nam, ludziom, jak jest rzeczywiście? Dziś Bóg przemawia do człowieka przez swoje słowa zawarte w Biblii, ale kto nie wierzy w Boga, uczynił go kłamcą, gdyż nie uwierzył świadectwu, które Bóg złożył o Synu swoim” (1. Jana 5,10).

Tak więc człowiek jest odpowiedzialny, aby przyjąć prawdziwe świadectwo Boże, czyli uwierzyć. Wiara nie jest jakimś własnym wyobrażeniem Boga lub filozofią, albo religią. Nie polega też na kultywowaniu tradycji lub na przekazywaniu wiary kolejnym pokoleniom. Wiara jest osobistą pokorną postawą prowadzącą człowieka do uznania autorytetu Słowa Bożego, które wyraźnie mówi, że w oczach świętego Boga człowiek jest grzesznikiem.

Zatem Bóg jest tym, który przemawia, zaś wiara w Jego słowo zmusza ludzkie argumenty do milczenia. Wiara uznaje również to, co Bóg mówi o człowieku, ale przede wszystkim przyjmuje to, co Bóg mówi o swoim Synu, Panu Jezusie Chrystusie.

Wiara jest więc szczera, cierpliwa i posłuszna, gdyż respektuje prawa Boże. Wiara widzi Boga jako sędziego, ale także jako Tego, który jeszcze dziś oferuje ludziom łaskę. Wierzyć oznacza pragnąć poznawać Boga, który doskonale objawił się w swoim Synu. Bóg jest tym, który słyszy, mówi i odpowiada na wiarę człowieka. Wiara jest więc żywą relacją z Bogiem, który dla wierzącej osoby staje się Ojcem oraz relacją z Bogiem-Synem, Jezusem Chrystusem – jedynym Zbawicielem i Orędownikiem wstawiającym się u Ojca za tymi, którzy przyjęli Go jako swego Pana.